COOKIES IN A JAR

Wie ben ik:

De vrouw van 1, de moeder van 4, HR voor 100, de dochter van, de vriendin van,
…dus zeg maar NIETS te doen en alle tijd van de wereld voor een hobby.
Met behulp van een zeer strenge en kritische jury (man&kids), probeer ik uit alle denkbare
recepten voor ons de meest geschikte en lekkerste te vinden.

Elke  ouder heeft ooit de welbekende “ik verveel me” gehoord. Nou is het meestal niet zo dat dit gezegd word door kinderen die niets hebben om mee te spelen, of niemand hebben die bij hun in de buurt woont, of geen enkel stukje lego hebben, laat staan een playstation hebben.

Nee, over het algemeen zijn dat de kinderen, die overvolle agenda’s hebben, bakken vol met lego hebben, stabilo’s in elke soort en maat hebben en van spelcomputer naar ipad rennen. ‘Ik verveel me’ betekent dan gewoon niets meer of minder dan; “Mam ik wil heel graag dat jij me nu vermaakt en met mij komt spelen!”

Nou ben ik een moeder die nog geen poppetje kan tekenen, twee enorme linkerhanden heeft als het om lego bouwen gaat en wat spelletjes betreft slecht tegen haar verlies kan en dus ook graag van haar kinderen wil winnen.

Daarentegen, bakken kan ik wel! Mijn schoonzusje “wij komen gezellig op bezoek en nemen een kadootje mee” heeft mij laatst een ‘cookie in a jar’ gegeven. Dit zijn alle droge afgemeten ingredienten voor koekjes in een pot. Op de pot zit een briefje met daarop de natte ingredienten die je nog moet toevoegen en de instructies.

Een prima “mam ik verveel me” recept!

De kleinste begon enthousiast met het wegen en meten van alle natte ingredienten. Met uiterste precisie, lees een tongetje uit de mond, werd alles afgewogen en in de beslagkom gedaan. Nadat hij vervolgens de droge ingredienten erbij had gedaan, vertelde ik hem dat hij nu alles door elkaar moest kneden met zijn handen.

Een blik (zeer vies) in de beslagkom was voldoende voor hem om mij te vertellen dat zijn handen echt te klein waren om dit te kunnen kneden, dat ik dat echt veel beter zelf kon doen en dat hij zich zojuist had bedacht dat hij nog “iets” voor school moest doen!

Uiteindelijk maar zelf de koekjes afgemaakt en hem de volgende dag, toen hij koekjes had meegenomen voor zijn klas en zijn juf, met de eer laten strijken!.

De volgende dag werd ik door een aantal van zijn klasgenootjes aanghouden; of ik het recept van die heerlijke koekjes kon doorgeven aan hun moeders! (Bereid je voor op vieze handen mama’s en papa’s)

Zoals beloofd mannen!

Cookie1

Voor in de pot

150 gr bloem

1 theelepel bakpoedersnufje zout

75 gram havermout

80 gram witte basterdsuiker

80 gram rietsuiker100 gram M&M’s

75 gram ongezouten pinda’s

100 gram chocolade, in stukjes

(in deze volgorde in de pot doen)

Verwarm de oven voor op 180 ºC.

Doe alle ingrediënten in een kom. Voeg daar 90 gram  gesmolten roomboter en 1 ei  aan toe en meng alles door elkaar met je handen.

Maak er kleine balletjes van, leg ze op een bakplaat met bakpapier en druk de balletjes plat.Ongeveer 13-15 minuten bakken.

The best antiques are old friends

Wie ben ik:

De vrouw van 1, de moeder van 4, HR voor 100, de dochter van, de vriendin van,
…dus zeg maar NIETS te doen en alle tijd van de wereld voor een hobby.
Met behulp van een zeer strenge en kritische jury (man&kids), probeer ik uit alle denkbare
recepten voor ons de meest geschikte en lekkerste te vinden.

Oude echte vrienden, mensen met wie je lief en leed hebt gedeeld, met wie je hebt gelachen en met wie je hebt gehuild. Die zoveel “geheimen” van je weten, dat alleen de gedachten aan die geheimen je al het schaamrood op de kaken bezorgen.

Oude echte vrienden, mensen die jou vaak beter kennen dan wie dan ook. Die aan een woord genoeg hebben, om te weten wat je bedoeld. Die eerlijk tegen je zeggen dat die print op dat overhemd er voor zorgt dat het op een operatieshirt lijkt.

Oude echte vrienden, mensen die je maanden niet kan zien of zelfs niet spreekt, maar waar je gewoon mee verder kan, daar waar je was gebleven. Die je niet beoordelen en veroordelen om wat je wel of niet hebt bereikt, maar die je wel ongezouten de waarheid zullen vertellen als je er een potje van maakt.

Oude echte vrienden, mensen waarvan je zeker weet dat ze er ook zijn als het een keer niet goed met je gaat. Die naast je staan als je fantastische hoogtepunten meemaakt. Die als je je rot voelt midden in de nacht een kop thee met je drinken en die als eerste staan te juichen als je een nieuwe liefde hebt ontmoet (na een kritische doch rechtvaardige keuring).

Oude echte vrienden, mensen die er voor zorgen dat er een goede balans tussen geven en nemen in jullie vriendschap is. Maar boven alles, mensen die zuinig op jou zijn en waar jij heel zuinig op bent.

Oude echte vrienden zijn schaars, zeer schaars. Als je er een hebt in je leven mag je je gelukkig prijzen, twee is zelfs ‘de koning te rijk’. De meeste mensen hebben veel vrienden, kennissen, gabbers, matties, volgers, ‘likers’, maar die echte…?!

Recent hadden wij zo’n oude echte vriend van manlief over de vloer. Vanaf het eerste moment super gezellig en nog belangrijker… als vanouds. Na het eten volgde er in snel tempo een opsomming van gebeurtenissen die de vrienden hadden meegemaakt. Uiteraard werden de verhalen steeds stoerder, spannender, groter en meeslepender. Drie kinderen hangend aan de lippen, met name de twee oudste jongens want tja voor dat soort verhalen stonden zij meer dan open.

Tot we op het moment aangekomen waren, waarbij het schaamrood lichtelijk naar de kaak begon te stijgen. Ik denk dat iedereen het moment wel eens heeft meegemaakt en we willen denk ik allemaal de kinderen/aanwezigen niet wijzer maken dan ze al zijn. Het zou immers tegen je gebruikt kunnen worden. Gelukkig weet een oude echte vriend op het juiste moment te stoppen, uiteraard nadat hij je even heeft laten zweten.

Oude echte vrienden; ‘You know who you are!’

 

CCC

 

Chocolade-fudgetaart (http://www.24kitchen.nl/shows/rudolphsbakery/recepten/chocolade-fudgetaart)

Ik heb het recept uit het kookboek gebruikt waardoor het andere hoeveelheden zijn dan op de site. Als je graag de taart wilt decoreren met de taart kruimels, moet je onderstaande hoeveelheden aanhouden. Anders heb je voldoende aan de hoeveelheden op de site.

 
Voor de cake
400 ml water
120 g cacaopoeder
330 g bloem
665 g suiker
12 g zout
20 g bakpoeder
450 ml karnemelk
170 ml arachideolie
4 eieren
1 vanillestokje
boter om in te vetten
 
Voor de chocolade fudgecreme
200 g pure chocolade
250 g roomboter, op kamertemperatuur
300 g poedersuiker
2 eetlepels cacaopoeder
100 g creme fraiche
 
Verwarm de oven voor op 170 ºC. Breng voor de cake 400 ml water aan de kook, los er de cacaopoeder in op en laat afkoelen.
 
Meng de bloem, suiker, zout en bakpoeder met elkaar. Snijd het vanillestokje open en schraap het merg er uit. Voeg dit toe aan de bloem. Voeg de karnemelk, olie en eieren toe en roer tot een glad beslag. Meng vervolgens het cacaowater door het beslag en laat circa 1 uur rusten.
 
Vet de bakvormen in met een beetje boter. Bekleed de ingevette vormen met bakpapier en verdeel het beslag erover. Bak de cakes circa 50 minuten goudbruin en laat ze na het bakken afkoelen. Bewaar de kruimels.
 
Draai voor de crème de boter met de poedersuiker luchtig. Smelt de chocolade au bain marie. Voeg de overige ingrediënten toe en laat circa 4 minuten draaien. Besmeer de cake met de crème. Zet de taart aan met de achtergehouden cakekruimels.

Waiting!!!

Wie ben ik:

De vrouw van 1, de moeder van 4, HR voor 100, de dochter van, de vriendin van,
…dus zeg maar NIETS te doen en alle tijd van de wereld voor een hobby.
Met behulp van een zeer strenge en kritische jury (man&kids), probeer ik uit alle denkbare recepten voor ons de meest geschikte en lekkerste te vinden.

Dat geduld een schone zaak is, hebben manlief en ik  recent weer ondervonden. Ruim een jaar geleden jaar zijn wij gaan samenwonen, een zeer heugelijk feit, maar wat de inrichting betreft best wel een uitdaging! Tenminste…, daar waren wij van uit gegaan. ‘Landelijk romantisch’ doet het nou eenmaal niet zo goed bij ‘hyper modern’. Op zoek naar de gulden middenweg dus.

Vloeren, muren, raambekleding, lampen en decoraties waren eigenlijk niet eens een echte hobbel, zeker niet nadat mijn schoonzus (een onwijs goede styliste in te huren via www.livingandmore.nl) ons had onderworpen aan een x aantal moodboards en ons vervolgens bestempeld had als ‘landelijk klassiek’. Er was dus hoop voor ons, wij hebben een stijl.

De uitdaging zat hem uiteindelijk in de eettafel. We waren het er allebei over eens dat dat het hart van het huis moest worden, maar tussen een landelijke tafel met bolpoot en een hoogglans witte tafel met kolompoot, zit ongeveer de Grand Canyon.

Een heleboel websites, tijdschriften en woonwinkels later, kwamen we uit op een kloostertafel. Daarmee hadden we dan mijn soort poten en het robuuste blad voor manlief.  Niet perse heel erg ‘landelijk klassiek’ maar wel mooi.

Nog een keer in het echt bekijken, zitten, aanvoelen en bestellen maar.  Het zou maximaal 6 weken duren voordat de tafel geleverd zou worden, waarschijnlijk werd het zelfs wat eerder. Mocht dat niet zo zijn, was dat nog steeds zeer acceptabel voor ons, immers zou de tafel er dan ruim voor de verjaardag van dochterlief zijn.

Het werd maart. Manlief ging blij een mailtje sturen naar het bedrijf waar de tafel was besteld, om uit te vinden wanneer de tafel precies bezorgd zou worden…

Helaas, er was wat mis gegaan. De tafel had vertraging, zat niet op de boot, maar zou zeker met de volgende lichting in mei geleverd worden. Uiterlijk de eerste week van juni zou hij dan bij ons boven staan. Uiteraard waren we teleurgesteld. Het zou nu 8 weken langer duren, misschien moeten we anders een ander formaat tafel nemen, was de gedachte die leefde, een die wel op voorraad was.

De toenmalige tafel dus op de plek geschoven, waar dan een eventueel grotere tafel zou komen. Wij namen voor lief dat onze eetbank dan opeens wel wat ielig leek, dit zou het dus worden. Het was misschien niet onze eerste optie, maar wel meteen een nieuwe tafel. Totdat zoonlief thuis kwam en ons doodleuk vertelde dat dit toch echt werkelijk geen gezicht was…!

Oke!!!
Dan nog maar even afwachten!!!

Eind mei maar weer eens contact opgenomen met de beste man. “Het spijt me zeer, maar de boot heeft vertraging”. Was deze boot in dienst van de NS of zo??? “Wij verwachten de boot half juli, dus begin augustus kunnen we de tafel leveren.” Dit was niet leuk meer. Geduld is een schone zaak, I know, maar we waren nu wel schoon genoeg!

Een heleboel websites, tijdschriften en woonwinkels later, kwamen we uit op een industriele tafel. Daarmee hadden we dan absoluut niet meer mijn soort poten, wel die van manlief, maar OMG wat een prachtig blad. Heel erg ‘landelijk klassiek’ en o zo mooi.

Nog een keer in het echt bekijken, zitten, aanvoelen en bestellen maar. Het zou maximaal 6 weken duren voordat de tafel geleverd zou worden, waarschijnlijk werd het wel wat eerder. Mocht dat niet zo zijn, was dat nog steeds zeer acceptabel voor ons.

Wat een verschil dit bedrijf; www.oldwood.nl. Vanaf het moment dat we daar binnenkwamen voelde het letterlijk als een warm bad. Het feit dat het ruim 25 graden was, had daar niets mee te maken. Alle aandacht kregen we, ook nadat we hadden verteld dat we eigenlijk al een bestelling hadden lopen bij een ‘concurrent’. Wij werden geholpen en geadviseerd door een zeer prettige verkoopster. “Nee u hoeft niet aan te betalen, wij werken op vertrouwenbasis.”
(ja het bestaat echt nog!)

5 weken later namen wij weer contact op met www.oldwood.nl.
De tafel zou volgende week binnen komen en zou na de besproken behandeling een paar dagen later bezorgd worden. Nou was dat net het moment dat wij nog op vakantie waren, dus nog een paar dagen langer geduld. In de vakantie kreeg manlief een sms, het bedrijf wist immers dat we op vakantie waren en wilde ons niet onnodig op kosten jagen. “De tafel wordt de zaterdag na thuiskomst gebracht.”

Een dag voordat de tafel zou worden afgeleverd werden we gebeld; “Helaas is de tafel geleverd met de verkeerde poten en hoe graag wij de tafel ook op tijd willen leveren, dit is toch echt geen gezicht en hier kunnen wij niet achter staan.” Hmmmm het zal toch niet weer…

5 dagen later werd de tafel alsnog afgeleverd en zonder de bezorgkosten. “Dat is het minste wat we kunnen doen!”
We hebben er 8 maanden op moeten wachten, maar het is waar, wachten is echt de moeite waard! Geduld wordt absoluut beloond!

Mocht je op zoek zijn naar mooie meubels, neehee niet perse ‘landelijk klassiek’, en ben je gesteld op zeer klantvriendelijk service, ga dan absoluut naar www.oldwood.nl.
Mocht je twijfelen, ik krijg geen commissie voor elke doorgestuurde klant!

Uiteraard was het een feestje toen we de tafel voor het eerst in gebruik konden nemen en hoort er bij een feestje een feestmaal. Een feestmaal bij ons thuis betekent onder andere de gerechten van het restaurant Wagamama!!! Hieronder dan ook twee recepten die zeer favoriet zijn bij de kinderen.

Enjoy!

1

Image

 

 

Chilli men kip

http://www.wagamama.com/at-home/recipes/chicken-chilli-men

550 soba noodles

6 eetlepels olie

4 kipfilets diagonaal gesneden in reepjes van ongeveer 1cm breed

2 groene paprika gesneden

2 kleine courgettes gesneden

1 rode ui gesneden

6 bosuitjes gesneden

600ml chilli sauce (recept hieronder)

Kook de noodles in een grote pan met water voor ongeveer 3-4 minuten. Goed laten uitlekken en dan afspoelen met koud water.

Verhit de olie in een wok, totdat deze bijna gaat roken en voeg dan de kip, paprika, courgette, rode ui en bosui toe.

Wok dit totdat de kip gaar is en de groente licht verkleurd is.

Voeg vervolgens de chilli saus toe en breng aan de kook.

Doe de noodles op een bord en verdeel de saus eroverheen.

 

Chilli men saus

http://www.wagamama.com/at-home/recipes/chilli-sauce-recipe

2 lepels olie

4 citroengrasstengels, buitenste bladeren verwijderen en dan fijn snijden

2 theelepels verse gember (fijn)

2 rode pepers fijn gesneden (als je de sauce niet zo heet wilt eerst de zaadjes verwijderen)

2 rode uien fijn gesneden

4 teentjes knoflook, geperst

5 gram zout

4 gram suiker

30 ml lichte soja sauce

2 rode paprika’s gesneden

2 volle eetlepels sweet chilli sauce

2 volle eetlepels ketchup

600ml water

 

Banana-katsu

http://www.wagamama.com/at-home/recipes/banana-katsuserves

30 gram bloem, mag ook meer zijn

2 geklutste eieren

6 eetlepels panko breadcrumbs, mag ook meer zijn

4 grote bananen in tweeen gesneden

Zonnebloemolie om te frituren

poedersuiker

8 bolletjes vanille ijs

 

Doe de bloem in een diep bord, het geklutste ei in een tweede bord en de bread crumbs in een derde bord.

Doop de bananen eerst in de bloem, dan in het ei en dan in de bread crumps.

Verhit de olie tot 180 graden en bak de bananen 3-4 minuten.

Met een spatel uit de pan halen en laten uitlekken op keukenpapier. Dan bestuiven met poeder suiker.

2 stukjes banana serveren met twee bolletjes ijs.

 

ORANGE IS THE NEW BLACK!

Wie ben ik:
De vrouw van 1, de moeder van 4, HR voor 100, de dochter van, de vriendin van,
…dus zeg maar NIETS te doen en alle tijd van de wereld voor een hobby.
Met behulp van een zeer strenge en kritische jury (man&kids), probeer ik uit alle denkbare recepten voor ons de meest geschikte en lekkerste te vinden.

De meeste mensen die mij kennen, weten dat ik zeer weinig met voetbal heb. Tenminste met het betaald voetbal! Amateur voetbal vind ik des te leuker (lees; het schreeuwen/aanmoedigen zonder te vergeten dat je ouder/supporter bent).22 overbetaalde, zwetende, te jong bekend geworden mannetjes die van gekkigheid niet meer weten wat te doen, daar kan kan ik weinig mee. Oke, oke, misschien ietwat overdreven, een beetje cliche en alles over één kam, maar je snapt mijn punt.
Nou is het bij ons thuis momenteel net als in heel veel andere gezinnen voetbal wat de klok slaat. Wedstrijden, voorbeschouwingen, nabeschouwingen, tussenbeschouwingen, analyse, analyse over de analyse en talloze kenners en supercoaches continu aan het woord.

De thuisopstelling is als volgt; drie zeer fanatieke supporters (manlief, dochterlief en zoonlief), een enorme gelegenheidssupporter (nog een zoonlief), eentje die doet alsof hij er enorm veel verstand van heeft (jawel, nog een zoonlief)…en dan ikzelf.

Ook al kan ik de dag voor de wedstrijd nog steeds slapen , ook al heb ik geen pijn in mijn buik voor, tijdens en na een wedstrijd, ook al kan ik nog steeds aan andere dingen denken en over andere dingen praten, ik ben echt de beroerdste niet.

Vanaf het begin van het WK trek ik keurig voor aanvang mijn oranje outfit aan, ga ik mee in de rituelen van vorige wedstrijden, hou ik netjes mijn facebookpagina bij, kook ik iets nieuws en probeer ik elke keer een nieuw oranje toetje te vinden, want voor je het weet ga je in je eigen gecreëerde rituelen geloven.

Tijdens het schrijven van deze blog is het duidelijk dat Oranje de kwartfinales heeft bereikt, m.a.w. ik heb nog maar 6 dagen om iets nieuws te vinden. Pfffff dat betekent dus 6 dagen slecht slapen, 6 dagen pijn in mijn buik en 6 dagen aan niets anders denken of over iets anders praten.

Tot en met 13 Juli moet ik dus nog 3 keer met een steeds hoger wordende druk een oranje toetje verzinnen. In totaal dus 14 dagen slecht slapen, 14 dagen pijn in mijn buik en 14 dagen aan niets anders denken of over iets anders praten.

Na 13 juli, als de rondvaart heeft plaatsgevonden, de bushokjes op het Leidseplein zijn gesneuveld, de nodige woonboten zijn gezonken, Louietje de koning van ons land is en we een nieuwe nationale feestdag hebben, zal ik nog één keer alle WK 2014 toetjes maken.

En ja mam, “mijn mond zal die koekjes eten”.

taartje

Oranje feesttaart  (www.leukerecepten.nl)

Voor de taart

  • 5 eieren
  • 150 gr suiker
  • 125 gr bloem
  • rasp van 1 sinaasappel
  • 25 gr maizena
  • oranje kleurstof
  • 1 zakje vanillesuiker
  • snufje zout

Voor de vulling

  • sap van 2 sinaasappels
  • 250 ml slagroom
  • 1 zakje klopfix
  • 2 el suiker
  • 3 blaadjes witte gelatine

Voor de topping

  • 500 gr pure chocolade, in stukjes
  • 250 ml slagroom
  • 125 g ongezouten boter

Verwarm de oven op 140 graden. Bekleed de onderkant van de springvorm met bakpapier. Vet de gehele vorm in en bestuif met een beetje bloem.

Doe de eieren, suiker en vanillesuiker in een grote beslagkom en zet deze in een bak met warm water. Mix de eieren met suiker 10 minuten tot een luchtige schuimige massa.

Zeef de bloem, maïzena en een snufje zout er bij en spatel deze met een lepel er luchtig doorheen. Voeg de sinaasappelrasp en de kleurstof toe en meng deze er goed door. Giet of schep het beslag in de springvorm en zet niet te hoog in de oven. Verwam nu de oven naar 185 graden en bak de biscuittaart in ca 40 tot 45 graden gaar.
Maak ondertussen de vulling: verwarm het sinaasappelsap met de suiker in een pannetje. Week de gelatine in koud water, knijp deze uit en roer door het sinaasappelsap. Laat het mengsel koud worden in de koelkast. Klop de slagroom met de klopfix stijf en voeg de ‘jam’ van sinaasappelsap toer en meng er goed doorheen.
Laat de taart afkoelen en snijd hem dwars doormidden. Besmeer met de sinaasappel-room en dek hem weer af. Laat hem minimaal een half uur opstijven in de koelkast.
Leg de stukjes chocola in een grote roestvrijstalen kom. Verwarm de slagroom en boter in een grote, diepe sauspan, op middelhoog vuur, onder voortdurend roeren, tot het begint te koken. Kijk uit, want het kookt zomaar over. Haal meteen van het vuur en schenk over de stukjes chocolade.
Roer tot de chocola helemaal gesmolten is en de mix glad is. Laat  afkoelen en giet het chocolademengsel dan over de taart. Zet vervolgens de taart nog minimaal 15 minuten in de ijskast.

TO SEE, SAW, SEEN!!!

Wie ben ik:
De vrouw van 1, de moeder van 4, HR voor 100, de dochter van, de vriendin van,
…dus zeg maar NIETS te doen en alle tijd van de wereld voor een hobby.
Met behulp van een zeer strenge en kritische jury (man&kids), probeer ik uit alle denkbare recepten voor ons de meest geschikte en lekkerste te vinden. 

Toen de jongste anderhalf was, at hij zijn pizza met zalm, ansjovis, olijven en champignons. Een combinatie die hij had afgekeken van zijn opa. In principe een combinatie waar niets mis mee is, maar niet iets wat standaard door een kind van anderhalf wordt gegeten.”Makkelijke eter”, hoor ik je denken…De meeste dromen zijn bedrog!!!Ongetwijfeld zegt de uitdrukking  ‘Het oog wil ook wat’  je iets, maar in zijn geval is het ‘Het oog wil niets’! Standaard komt hij elke dag rond kook/etenstijd naar de keuken; met een spiedende blik inspecteert hij de pannen, laat daar nou niets in zitten wat hij “kent”, de gemiddelde boer is er namelijk niets bij!Nou moet ik eerlijk zeggen dat dit gedrag ook wel een beetje door mij en oma in stand werd gehouden; vond hij het niet lekker, dan maakte we het gewoon niet meer, of voor hem een potje apart.

Manlief was het echter zat! “Hij wordt al 11, hij kan straks niet mee op kamp of bij vrienden eten, laat staan straks bij schoonouders eten”.”Elke week leer je iets nieuws eten of drinken, dan lust je alles als je 12 bent”, waren de woorden van manlief en eerlijk is eerlijk hij voegde daad bij woord en ging met hem aan de slag in de keuken.Het ongeloof bij oma was groot toen zij meerdere malen foto’s ontving met daarop borden met groente waar de jongste normaal gesproken al groen van zou zien. Maar langzaam maar zeker ‘lust’ hij ondertussen steeds iets meer.

De grootste truc zit hem in het hem zelf laten doen. Hij snijdt de paprika, zo klein dat je ze bijna niet meer kunt zien, maar het liefst alleen rode want de gele was echt vies. Tot… hij zijn tanden moest zetten in een groene, zoals wij allemaal weten de meest bittere onder de paprika. Ook daar was een truc voor, manlief ging onze tienjarige voeren. Een zogeheten blind-test. Hij riep vervolgens bij happen zonder de groene paprika; “dit is een hap met alleen maar paprika” en vice versa. Je begrijpt het wel, hij proefde het elke keer niet.

Ik kan dus niets anders dan met het schaamrood op mijn kaken toegeven dat ik hem misschien een heel klein beetje verwend heb en dat de jongste absoluut op een bepaald moment in zijn leven een Oscar voor beste mannelijk aansteller gaat winnen. Nu wat enkele weken later durfde ik het zelf met hem aan in de keuken en heb ik hem aan wat nieuwe smaken blootgesteld.

Teriyaki kip/groenten werd het. De truc met het snijden werkt eerlijk gezegd vrij goed, dus de jongste was verantwoordelijk voor de paprika (alleen rode), de champignons (waren al gesneden vanwege de gips-hand, maar moesten toch echt nog kleiner), de taugé, (die zaadjes moeten er echt af, kan nooit goed voor je zijn). Vervolgens een goed gesprek over de zak met verse groene gesneden groenten ( nogmaals, hand in gips). “Broccoli is gewoon groene bloemkool en die vind je lekker”. “Die grote groene vierkanten (snijbonen) en langwerpige bonen (peultjes) zijn snijbonen  en die lust je ook”.

Oke oke, misschien ben ik minder pedagogisch verantwoord dan manlief; “Gij zult niet liegen, zelfs niet tegen uw kinderen”, maar kon het niet over mijn hart verkrijgen om hem in een keer zoveel te laten eten wat hij niet ‘lust’. Lang verhaal kort, zijn bord was leeg! Hij was niet eens de laatste! Die eer was voor een van zijn broers! Die champignons waren immers zo klein gesneden dat ze glibberde in zijn mond en dat vond hij toch maar niets!

Dus mama’s en oma’s van deze wereld, soms loont het toch om ze niet alleen maar te pamperen.

Het jury rapport volgens manlief; eens per maand. Mijn ‘eens in de twee maanden’  kreeg toch meer bijval, maar wij vonden het allebei heerlijk.

foto (2)
  • 100 ml droge sherry (Japanserijstwijn Mirin)
  •  100 ml Japanse sojasaus
  • 3 eetlepels bruine suiker
  • 600 gram kipfilet
  • 2 tenen knoflook
  • 3 theelepels djahé
  •  1/3 rode peper
  • 1 kopje water
  • 1 kippenbouillontablet
  • 2 theelepel sesamzaadjes
  • ½ rode ½ gele en ½ groene Paprika
  • 3 eetlepels olie
  • 100 gram tauge
  • Half bakje Champignons
  • Groenten mix met groene groenten peultjes broccoli
Voorbereiding

Kipfilet in stukjes snijden en bestrijken met wat marinade. Champignons,rode peper snijden.
Heb de peultjes even geblancheerd 4 minuten later in de wok bij de andere groenten gewokt.
Knoflook persen.

Bereidingswijze

Breng de sherry aan de kook in steelpan,laat hem even doorkoken tot de alcohol is verdampt.
Voeg de sojasaus en de suiker toe en laat de Teriyaki saus koken tot hij een beetje stroperig wordt.Dan de peper en knoflook toevoegen.
Strijk kipfilet een beetje in met de marinade en laat een half uurtje marineren.
Na de marinade tijd verhit je de olie in een grillpan bak de kipfilet stukjes in 6-8 minuten gaar.( Heb je geen grillpan kan je het vlees ook roosteren in oven ) Als dit gedaan is de kipfilet in andere pan doen met de saus die je over hebt, doe er 1 kopje water bij met het kippenbouillontablet.
Laat de saus even indikken vind je hem te dun kan je deze binden met maizena of allesbinder.

De groenten in een andere wok met een beetje wokolie en knoflook paar minuten roerbakken en vervolgens door de kip/teriyaki scheppen.

To break, broke, broken and 21!

Wie ben ik;
De vrouw van 1,  de moeder van 4, HR voor 100, de dochter van, de vriendin van,
…dus zeg maar NIETS te doen en alle tijd van de wereld voor een hobby.
Met behulp van een zeer strenge en kritische jury (man&kids), probeer ik uit alle denkbare recepten voor ons de meest geschikte en lekkerste te vinden. 

‘Volwassen’ ben je tegenwoordig (sinds 1988) met 18, dus als je 21 wordt verandert er feitelijk niets. Daarentegen klinkt 21 zo enorm groot en volwassen, dat het een reden is om voor een laatste keer je verjaardag groots te vieren! Gesponsord en geregeld door het thuisfront wel te verstaan.

Dit was zeer zeker niet het exacte pleidooi van dochter-lief. Zij wilde namelijk zelf zorg dragen voor de kosten en de organisatie, als ik dan maar kon zorgen voor het kookgedeelte.

Tegenwoordig leeft namelijk de volgende trend; ‘het 21 diner’! Never heard of tot 2 maanden geleden, maar blijkbaar iets wat common knowledge had moeten zijn.

Het concept; men neemt een 21 jarige, een blik vol vriendinnen, het huis van een ouder, een thema, een dresscode en een menu.

21 jarige, check! 11 vriendinnen (met haar erbij 12, want oneven aantal aan tafel is sooooo not done), check! Huis (zonder vervelende broertjes), check! Black&Gold, check! Heels&Dresses, check! Italiaans menu (7 gangen inclusief cocktails) check!

Nou hadden we natuurlijk al eerder vastgesteld dat ik veel te veel vrije tijd heb, dus een feestje regelen kon er makkelijk bij. Wat hierbij ook hielp, moet ik toe geven, is dat man-lief op dat moment in zijn zogeheten dal-periode zat, dus veel thuis zou zijn en eventueel extra kon bijspringen.

Geplande datum, 7 maart! Hartstikke handig wat betreft mijn werk… 4 dagen voordat de payroll moest worden aangeleverd, dit eerder dan normaal omdat collega-lief ging skiën! 5 dagen voordat de jaarlijkse beoordelingsronde (HR voor 100) begon! Maar nog steeds allemaal haalbaar vanwege de rustige periode van man-lief.

De mensen die mij kennen weten dat als ik zoiets op me neem, ik er een handje van heb een ietsiepietsie heel mini klein beetje door te slaan. Dus hoe dichterbij het feest kwam, des te uitgebreider werd alles. Dit onder wat protest van man-lief, aangezien wij een ietwat andere kijk hebben op mijn hoeveelheid vrije tijd. Maar geen probleem, man-lief had vrije tijd genoeg.

Tot…

De dal-periode van man-lief een PIEK periode werd. Nou vind ik het de normaalste zaak van de wereld dat je voor je collega, maar nog belangrijker vriendin, inspringt. Maar mijn o zo strakke ‘planning’ lag ietwat op zijn gat.

Op zulke momenten moet je dan de beschikbare hulptroepen inzetten. Dus de jongste werd omgekocht zodat hij alle boodschappen met mij wilde doen. Een hotline met mijn beste vriendin werd geopend om alle gangen en recepten compleet te krijgen. En ondertussen er alles aan doen om dochter-lief zo lang mogelijk uit het huis weg te houden om haar zoveel mogelijk te kunnen verrassen.

Ondanks dat de planning anders liep, werd het de dag van…!

De dag waar tafels opeens te kort bleken te zijn! Waar witte in plaats van zwarte servetten werden geleverd! Waar ballonnen zowel in de winkel als bij bezorging werden betaald! Waar keukenmachines 3 uur stonden te mixen omdat het echt niet handig was bevroren aardbeien te gebruiken voor de cocktails! En waar desserts in elkaar zakte op het moment dat ze uit de vorm gehaald werden.

Maar het werd ook de dag van 12 op en top geklede hooggehakten dames! De dag van een stralende 21 jarige! De dag van recepten die uiteindelijk toch bleken te lukken! De dag van een nog mooiere dan geplande aankleding! En de dag waar een ieder van genoten heeft!

Het werd uiteindelijk ook de dag voor de dag daarna. Inderdaad dat is altijd zo, maar de dag daarna waar ik iets te snel een trap op liep! De dag daarna die ik vervolgde met een duim in het gips (op twee plekken gebroken)! De dag daarna…! Dus gelukkig was alles wat gekookt, gebakken, geklutst, gemixed moest worden gedaan.

Tot slot was het 3 dagen voordat de jongste zijn pols brak met voetbal en ach, samen hebben we in ieder geval een stel goed werkende handen. Mijn rechter duim, zijn linker pols. Het was 7 dagen voor een fantastische première en het was 2 dagen voordat dochter-lief echt officieel 21 werd.

1 dochter en 3 zonen! Man-lief maakte zich wat ongerust over de standaard die we met haar feestje gesteld hadden voor de overige 3. Gelukkig zijn het jongens en zullen zij hun 21 jaar ongetwijfeld op een iets andere manier (lees kroeg en vrouwen) willen vieren.

Happy Birthday 21 jarige volwassene!

Mochten er als nog mensen zijn die zich aan zo’n 21 diner willen wagen, (ik ben te huur) hier onder het uiteindelijke menu en recepten.

21.001

Balsamico Aardbeien Mocktail                                                                                                      (http://lekkerhapje.nl/2005/04/15/balsamico-aardbeien-mocktail/)

  • 25 verse aardbeien
  • 75 ml suikerstroop
  • scheutje balsamicoazijn (scheutje is 10 ml)
  • versgemalen zwarte peper
  • basilicumblaadjes ingevroren in ijsblokjes

Pureer de aardbeien samen met de ijsblokjes en de suikerstroop in de blender tot je een gladde rode smoothie over hebt. Schenk het in een glas, giet de balsamicoazijn er bij en maal er wat zwarte peper over. Koel serveren met een rietje. Eventueel nog garneren met een stukje aardbei en wat basilicumblaadjes.

Italiaanse vlag                                                                                                                  (http://www.francescakookt.nl/italiaans-menu-amuse-1-italiaanse-vlag-in-een-glaasje/)

  • 30gr verse basilicum + nog wat kleine blaadjes voor de garnering
  • 2 teentjes knoflook
  • 4 el pijnboompitten
  • 2 el geraspte Parmezaanse kaas
  • 2 bollen buffelmozzarella
  • 500ml slagroom
  • 8 pomodori tomaten
  • 2 sjalotjes
  • olijfolie extra vergine
  • olijfolie om in te bakken
  • versgemalen zwarte peper
  • zeezout

Stap 1. Pesto
Doe de basilicum, knoflook, pijnboompitten en geraspte Parmezaanse kaas in de keukenmachine en maal dit fijn. Voeg daarna al roerend circa 4 eetlepels olijfolie extra vergine toe. Breng op smaak met zout en peper.

Stap 2. Mozzarella mousse
Snijd de bol mozzarella in grove stukken. Doe deze samen met de slagroom in de keukenmachine en maal totdat je een mooie dikke mousse hebt gekregen. Pas op dat je niet te lang mixt, want dan kan het gaan schiften. Dus controleer tussendoor meerdere malen de dikheid van de mousse. Breng op smaak met zout en peper.

Stap 3. Pomodori saus
Ontvel de tomaten. Verwijder de zaadjes van de tomaat en snijd het vruchtvlees in kleine blokjes. Snipper het sjalotje fijn. Verhit wat olie in een pan en bak hierin zachtjes de sjalot. Voeg daarna de blokjes tomaat toe en laat het geheel circa 10 minuten zachtjes bakken totdat de tomaat mooi zacht is geworden. Breng op smaak (indien nodig) met een beetje zout. Laat de saus afkoelen.

De bovenstaande stappen kun je allemaal voorbereiden, zelfs al een dag van te voren.

Stap 4. Glaasjes vullen
Neem 6 mooie, smalle glaasjes waar een amuse goed in kan. Zorg ook dat ze van glas zijn, anders zie je de 3 lagen niet :).

Doe onderin het glaasje een bodem pesto. Vul een spuitzak met de mozzarella mousse en maak hiermee de 2e laag. Bovenop komt een laagje van de tomatensaus. Strooi hier een beetje versgemalen zwarte peper over en garneer met een blaadje basilicum.

Portobellos met Spinazie                                                                                                        (http://www.culy.nl/recepten/met-spinazie-gevulde-portobellos-uit-de-oven/?qs=&menu=7&soort=4)

  • 12 portobello’s
  • 1 ui
  • 2 tenen knoflook
  • 200 ml crème fraîche
  • 600 gram verse spinazie
  • Snufje nootmuskaat
  • 3 el pijnboompitjes
  • Parmezaanse kaas

Verwarm je oven voor op 200 graden. Snipper de ui en bak op middelhoog vuur in een scheutje olijfolie. Voeg wanneer deze glazig begint te worden de knoflook toe en bak kort mee. Doe de ui en knoflook in een apart kommetje, veeg de pan schoon en laat goed heet worden met een scheutje olijf olie.

Bak de spinazie een paar minuutjes op hoog vuur met flink wat peper en zout. Giet wanneer deze volledig geslonken is goed af (hoe minder vocht overblijft, hoe beter). Meng de spinazie met de ui, knoflook, crème fraîche, snufje nootmuskaat en een een eetlepel geraspte Parmezaanse kaas.

Vul de portobello’s met het mengsel, top met een beetje kaas en bak ze 15-20 minuten in de oven. Bak ondertussen in een droge pan de pijnboompitjes en garneer de portobello’s ermee, vlak voor het serveren.

Tomatensoep geheel naar eigen voorkeur en invulling

Champagne Spoom

  • Sorbetijs (een zoetige als cerise of bosvruchten
  • Champagne
  • Slagroom

Neem een champagneglas, doe er 2 kleine bolletjes sorbetijs in en giet er wat champagne overheen tot het glas bijna vol is. Spuit daarna een dotje slagroom op het bolletje en laat het een beetje zacht worden. Het vormt een laag bovenop de bolletjes met champagne. Zet er een rietje in met de kleur van het sorbetijs en klaar is de spoom.

Kip Parmezaan

Verwarm de oven voor op 220 °C. Vet de bodem van de ovenschaal in met de olie en knoflook en bestrooi met peper. Leg de kipfilets in de schaal en schenk de tomatensaus erover. Zorg dat de kip helemaal bedekt is met saus. Verdeel de basilicum erover. 2. Verdeel de helft van de mozzarella en de helft van de Parmezaanse kaas over de saus. Verdeel de croutons en de rest van de mozzarella en Parmezaanse kaas. 3. Bak de kip in ca. 45 min. in het midden van de oven gaar en goudbruin. Controleer na ca. 30 min. Dek de schaal af met aluminiumfolie als de bovenkant te bruin wordt.

Witte chocolade mascarpone-kwarktaart met frambozen                                                     (http://zoetenverleidelijk.blogspot.nl/2013/09/witte-chocolade-mascarpone-kwarktaart.html)

  • 125 g bastognekoeken
  • 25 g blanke amandelen
  • 60 g boter
  • 600 g witte chocolade
  • 250 ml slagroom
  • 250 g kwark
  • 250 g mascarpone
  • 100 g witte basterdsuiker
  • 300 g frambozen
  • poedersuiker

Maal de bastognekoeken en amandelen fijn in een keukenmachine.
Smelt de boter in een pan en meng deze vervolgens goed door de koek- en amandelkruimels.
Strooi dit mengsel uit in de springvorm. Druk het mengsel goed en gelijkmatig tegen de bodem aan met de bolle kant van een lepel. Zorg ervoor dat de bodem glad wordt.
Zet de springvorm in de koelkast.
Smelt 500 g witte chocolade au bain-marie. Laat deze afkoelen tot het nog net vloeibaar is.
Klop de slagroom lobbig en mix er de kwark, mascarpone en basterdsuiker door.
Mix of roer er ten slotte de chocolade door totdat je een gladde massa hebt. Zorg ervoor dat alles goed vermengd is.
Haal de springvorm uit de koelkast en verdeel het mascarpone-kwark mengsel over de koekbodem. Strijk dit glad met een spatel.
Zet de taart minimaal 3 uur in de koelkast om op te stijven.
Schaaf de resterende 100 g witte chocolade. Gebruik hiervoor bijvoorbeeld een dunschiller.
Haal de taart uit de koelkast en haal hem uit de springvorm.
Garneer de bovenkant met frambozen. Bestrooi deze met wat poedersuiker en strooi er ten slotte de geschaafde chocolade over.

COMFORT FOOD WILL SAVE THE DAY!

Wie ben ik;
De vrouw van 1,  de moeder van 4, HR voor 100, de dochter van, de vriendin van,
…dus zeg maar NIETS te doen en alle tijd van de wereld voor een hobby.
Met behulp van een zeer strenge en kritische jury (man&kids), probeer ik uit alle denkbare recepten voor ons de meest geschikte en lekkerste te vinden. 

In zware tijden is echt ‘old fashion comfort food’ je steun en toeverlaat! Ons gezin mag dan wel merendeels uit mannen bestaan (4-2), ook zij weten dat ‘the ultimate comfort’ toch echt chocolade is!”Waarom is al die troost nodig”, hoor ik je denken.  Simpel, we hebben net 2,5 week Olympische Spelen moeten doorstaan en dit uiteraard volledig op zijn Nederlands. Nu 3 dagen later kunnen we niets anders dan recapituleren. 

Natuurlijk hebben we 24 medailles gewonnen, een-na-hoogste aantal ooit tijdens de winterspelen, natuurlijk domineerden we het schaatsen, natuurlijk gebaarden zelfs de Russen 1,2,3, maar wat hebben we het zwaar gehad.Koningen en Koninginnen die onttroond werden, Koningen en Koninginnen die niet strak in het pak hun longen uit hun lijf juichten, Shorttrackers die zomaar goud durfden te winnen op de lange baan, meerdere malen alleen maar Nederlandse vlaggen die gehesen werden, foutieve uitslagen op scoreborden, 10 km zonder Noren, wederom 1,2,3 op de 10 km maar dan wel in de verkeerde volgorde en zo kan ik nog wel even doorgaan.

Het is voorbij! En wat nu? Hoe gaan we deze aankomende periode doorkomen? We moeten door tot juni! Door tot het WK 2014! Van schaatscoach/bond/experts naar voetbalcoach! Wederom zullen we het dan weer zwaar hebben. Uiteraard hebben we een poel des doods, een coach met foute wissels, partijdige scheidsrechters en eeuwige wedstrijden tegen de Duitsers. Als Nederlanders hebben we het gewoon zwaar, maar Oranje verbroedert ons, dus samen staan we sterk.

Dit recept zal ons de troost bieden die we zo nodig hebben, het zal ons sterk maken en voorbereiden op het komende grote sportevenement. Dan heb ik het uiteraard wel over het geestelijk voorbereiden en niet lichamelijk, want comfort food in deze vorm, pfff… je kan ook gewoon meteen je vullingen verwijderen of je aderen dichtslibben! Als zelfs al deze chocolade ons gevoel van misère niet kan wegnemen, kunnen we ons altijd nog storten op het weer. Want jeetje, wat hebben we het deze winter zwaar…!

 Comfort Food

Recept – Ultieme Chocolate Chips en Oreo Brownie met Chocolate Fudge

www.sisterdish.blogspot.com voor de fudge en het koekjesdeeg, alleen zij gebruiken voor de brownie een kant en klaar mix en ik het overheerlijke brownie recept van mijn moeder.

Bodem

240 gram zachte boter
180 gram basterd suiker
135 gram bruine suiker
2 grote eieren
15 ml vanille essence
325 gr bloem
6 gr zout
5 gr baking soda
320 gram melk chocolade chip
1 doos oreo koekjes, dubbele chocolade

Brownie
5 eieren
125 ml zonnebloemolie
1 grote beker cacao
350 gram witte basterdsuiker
175 gram zelfrijzendbakmeel

Fudge
186 ml koffiemelk
120 boter
300 gram suiker
25 gram cacao
1 theelepel vanille essence

Meng de boter en beide suikers met een mixer goed door elkaar. Voeg vervolgens de eieren en de vanille essence toe.

Meng in een andere kom de bloem met het zout en de baking soda, vervolgens voorzichtig door het eerste mengsel mixen.

Vet een bakblik van ongeveer 20×20 in en bekleed de bodem met bakpapier.
Verdeel het koekjesdeeg over de bodem. Leg daar vervolgens de oreo koekjes op.

Mix alle ingrediënten van de brownie in een kom door elkaar en schenk over de oreo koekjes.

Verwarm de oven voor op 180 graden en dek het bakblik af met folie. Bak vervolgens 20 minuten. Verwijder dan de folie en bak nog 20-30 minuten. De brownie blijft vochtig in het midden, maar uiteraard naar eigen voorkeur.Verwarm alle ingrediënten voor de fudge in een pan, laten koken en dan nog 1 minuut door laten koken. Wel continue blijven roeren anders bakt het aan.

Als je eerst de suiker met de cacao mengt, krijg je geen klonten.

Red velvet or red poison!

Wie ben ik;
De vrouw van 1,  de moeder van 4, HR voor 100, de dochter van, de vriendin van,
…dus zeg maar NIETS te doen en alle tijd van de wereld voor een hobby.
Met behulp van een zeer strenge en kritische jury (man&kids), probeer ik uit alle denkbare recepten voor ons de meest geschikte en lekkerste te vinden. 

Het maken van een prachtige fluweel rood gekleurde taart is de missie deze week. Het eerste resultaat; een soort van bruinachtige chemisch smakende caloriebom.

Men neemt een gezonde dosis zin in een nieuw “bakproject”, een stapel kookboeken en websites vol met recepten, genoeg tijd en geduld en uiteraard alle benodigde ingrediënten. Met die ingrediënten zijn we ook meteen bij de oorzaak van de eerste mislukking.

Na eindelijk een geschikt en niet al te ingewikkeld recept te hebben gevonden, moest ik onder andere op zoek naar rode natuurlijke kleurstof. Helaas hebben wij hier in de buurt geen rode natuurlijke kleurstof winkel, dus creatief denken was vereist.

Bij de plaatselijke toko vond ik uiteindelijk rode kleurstof, de welbekende cola (voor Surinaamse stroop), maar ook de smaken aardbei, kersen en andere mooie rode vruchten. Allemaal heerlijk voor bv limonade, maar niet geschikt voor mijn mooie rode project.

Tussen al die flesjes stond ook een flesje genaamd ‘original spiritual bath 7 ghost’. “Is dit alleen kleurstof of heeft dit ook een smaak”, was mijn vraag aan de verkoopster. “Mevrouw, als er geen smaak op staat zit het er dus ook niet in!”. Waarom deed dat antwoord mij toch denken aan het standaard antwoord van de gemiddelde supermarkt/drogisterij (scholier) verkoop(st)er; “Als het er niet ligt, dan hebben we het niet”.

Aangezien ik die taart moest en zou maken, werd ‘original spiritual bath 7 ghost’ mijn o zo nodige rode natuurlijke kleurstof.

Volgens het recept moet er twee eetlepels natuurlijke rode kleurstof door het beslag om het mooi dieprood te laten kleuren. Twee eetlepels verder… nog steeds zeer bruin beslag, dus dan maar driekwart van het flesjes er in. Tenslotte bevat de vloeistof alleen kleurstof en geen smaakstof, aldus de ervaren verkoopster. Wat kon er misgaan?

Taarten afgebakken, topping en vulling erin en erop gesmeerd en in de ijskast gezet, om de volgende morgen er heerlijk van te genieten bij een kopje koffie. Een aantal uur, een kop koffie en 3 happen verder, ligt de niet zo dieprode maar meer bruinachtige caloriebom in de prullenbak.

De  ‘original spiritual bath 7 ghost’ (blijkbaar om 7 geesten te verdrijven volgens Google), had wel degelijk smaak! Stel je een smaak voor bij de gemiddelde toiletverfrisser en je weet hoe het smaakte.

Gezien het feit dat ik toch echt groter en sterker ben dan de 7 geesten uit het flesje, ben ik op zoek gegaan naar natuurlijke rode kleurstof bij de banketbakker. Gelukkig bleek daar dat ik de niet zo natuurlijke maar o zo mooi rood kleurende niet smakende chemische pasta al lang in huis had, in een doosje met allerlei kleuren al reeds eerder bij hen gekocht. Voor de rest ben ik best georganiseerd.

Ander recept, 2 taarten ipv 3 en heel wat voorzichtiger met de kleurstof was het eindresultaat volgens de 5 koppige jury. Goddelijk, behalve dan wat klachten over de calorieën. Zelf ben ik van mening dat deze taart het lekkerste is als ik de twee recepten combineer, het beslag van de taart van de één en de vulling en topping van de ander.

Voor mijn strikt koosjere omgeving, vergeet mijn hele verhaal over geesten en natuurlijke rode kleurstoffen. Zoals bekend is het enige natuurlijke aan deze E-nummers de vlo. Vervang de kleurstof voor een extra schep cacao in het recept en je hebt een heerlijk bruinkleurende niet chemische brown velvet cake.

Conclusie zeer de moeite waard om te maken.
Een advies, maak geen 7 slapende geesten wakker!

Red Velvet.001 2

Recept – Red Velvet

  • 300 gram zelfrijzend bakmeel
  • 1 theelepel zout
  • 2 theelepels cacaopoeder
  • 275 gram suiker
  • 175 gram plantaardige olie
  • 2 eieren
  • Halve eetlepel rode kleurstof pasta (geconcentreerd)
  • 1 theelepel vanille essence
  • 200 ml karnemelk
  • 1 theelepel natuurazijn
  • 350 gram witte chocolade
  • 200 gram roomkaas
  • 250 zachte gezouten roomboter
Bekleed 2 bakvormen van 23 cm met bak papier.
Verwarm de oven voor op 180 graden.Zeef het zelfrijzend bakmeel, het zout en de cacao boven een kom en zet weg.Klop de suiker met de olie in een kom tot een glad mengsel.

Klop de eieren door het suikeroliemengsel.

Roer de kleurstof, de vanille essence, de karnemelk en de natuurazijn door het mengsel.

Voeg het mengsel aan het bloemmengsel toe en roer het mengsel glad.

Verdeel het mengsel over de twee bakvormen en bak iedere taart 30 minuten.

Laat de taarten goed afkoelen.

Laat de witte chocola smelten en lauw worden.

In een grote kom de roomkaas luchtig opkloppen.

Geleidelijk de gesmolten chocola en zachte boter erdoor kloppen tot het geheel de consistentie van slagroom heeft.

Vervolgens de cake vullen en glaceren.